וַאֲנִ֤י ׀ אָשִׁ֣יר עֻזֶּךָ֮ וַאֲרַנֵּ֥ן לַבֹּ֗קֶר חַ֫סְדֶּ֥ךָ כִּֽי־הָיִ֣יתָ מִשְׂגָּ֣ב לִ֑י וּ֝מָנ֗וֹס בְּי֣וֹם צַר־לִֽי׃
אָבער איך װעל באַזינגען דײַן שטאַרקײט, און װעל שאַלן פֿרימאָרגנס דײַן חֶסד. װאָרום דו ביסט מיר געװען אַ פֿעסטונג, און אַן אַנטרינונג אין טאָג פֿון מײַן נױט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.