וּבָ֣א הַלֵּוִ֡י כִּ֣י אֵֽין־לוֹ֩ חֵ֨לֶק וְנַחֲלָ֜ה עִמָּ֗ךְ וְ֠הַגֵּר וְהַיָּת֤וֹם וְהָֽאַלְמָנָה֙ אֲשֶׁ֣ר בִּשְׁעָרֶ֔יךָ וְאָכְל֖וּ וְשָׂבֵ֑עוּ לְמַ֤עַן יְבָרֶכְךָ֙ יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכָל־מַעֲשֵׂ֥ה יָדְךָ֖ אֲשֶׁ֥ר תַּעֲשֶֽׂה׃ (ס)
און עס זאָל קומען דער לֵוִי, װײַל ער האָט ניט קײן חלק און קײן נחלה בײַ דיר, און דער פֿרעמדער, און דער יתום, און די אַלמנה, װאָס אין דײַנע טױערן, און זײ זאָלן עסן און זאַט זײַן, כּדי ה׳ דײַן גאָט זאָל דיך בענטשן אין יעטװעדער טואונג פֿון דײַן האַנט װאָס דו װעסט טאָן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.