כִּ֡י הִנֵּה֩ יוֹצֵ֨ר הָרִ֜ים וּבֹרֵ֣א ר֗וּחַ וּמַגִּ֤יד לְאָדָם֙ מַה־שֵּׂח֔וֹ עֹשֵׂ֥ה שַׁ֙חַר֙ עֵיפָ֔ה וְדֹרֵ֖ךְ עַל־בָּ֣מֳתֵי אָ֑רֶץ יְהוָ֥ה אֱלֹהֵֽי־צְבָא֖וֹת שְׁמֽוֹ׃ (ס)
װאָרום זע, ער פֿורעמט די בערג, און באַשאַפֿט דעם װינט, און ער זאָגט דעם מענטשן װאָס זײַן טראַכטונג איז; ער מאַכט פֿון פֿרימאָרגן פֿינצטערניש, און ער טרעט אױף די הײכן פֿון דער ערד;ְ ה׳ דער גאָט פֿון צבָֿאות איז זײַן נאָמען.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.