וַיֹּ֤אמֶר דָּוִיד֙ אֶל־הָ֣אֱלֹהִ֔ים חָטָ֣אתִֽי מְאֹ֔ד אֲשֶׁ֥ר עָשִׂ֖יתִי אֶת־הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֑ה וְעַתָּ֗ה הַֽעֲבֶר־נָא֙ אֶת־עֲו֣וֹן עַבְדְּךָ֔ כִּ֥י נִסְכַּ֖לְתִּי מְאֹֽד׃ (פ)
האָט דוד געזאָגט צו גאָט: איך האָב זײער געזינדיקט װאָס איך האָב געטאָן די דאָזיקע זאַך, און אַצונד, טו אָפּ, איך בעט דיך, דעם פֿאַרברעך פֿון דײַן קנעכט, װאָרום איך בין געװען זײער נאַריש.
II Samuel
Dovid's heart pained him that he had counted the people. Dovid said to Adonoy, "I have gravely sinned by what I have done. Now Adonoy, let the sin of your servant pass for I have been very foolish."