כִּי־יִמָּצֵ֣א אִ֗ישׁ גֹּנֵ֨ב נֶ֤פֶשׁ מֵאֶחָיו֙ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְהִתְעַמֶּר־בּ֖וֹ וּמְכָר֑וֹ וּמֵת֙ הַגַּנָּ֣ב הַה֔וּא וּבִֽעַרְתָּ֥ הָרָ֖ע מִקִּרְבֶּֽךָ׃
אַז עמיצער װעט געפֿונען װערן גנבֿענדיק אַ נפֿש פֿון זײַנע ברידער, פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, און ער װעט באַלעבאַטעװען איבער אים, און װעט אים פֿאַרקױפֿן, זאָל שטאַרבן יענער גנבֿ. און זאָלסט אױסראַמען דאָס בײז פֿון צװישן דיר.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.