כִּ֣י בִ֠רְאֹתוֹ יְלָדָ֞יו מַעֲשֵׂ֥ה יָדַ֛י בְּקִרְבּ֖וֹ יַקְדִּ֣ישֽׁוּ שְׁמִ֑י וְהִקְדִּ֙ישׁוּ֙ אֶת־קְד֣וֹשׁ יַֽעֲקֹ֔ב וְאֶת־אֱלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל יַעֲרִֽיצוּ׃
יאָ, אַז ער װעט זען זײַנע קינדער, דאָס װערק פֿון מײַנע הענט, אין זײַן מיט, װי זײ הײליקן מײַן נאָמען; װאָרום זײ װעלן הײליקן דעם הײליקן פֿון יעקבֿ, און דעם גאָט פֿון ישׂראל װעלן זײ פֿאָרכטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.