צָעַ֥ק לִבָּ֖ם אֶל־אֲדֹנָ֑י חוֹמַ֣ת בַּת־צִ֠יּוֹן הוֹרִ֨ידִי כַנַּ֤חַל דִּמְעָה֙ יוֹמָ֣ם וָלַ֔יְלָה אַֽל־תִּתְּנִ֤י פוּגַת֙ לָ֔ךְ אַל־תִּדֹּ֖ם בַּת־עֵינֵֽךְ׃ (ס)
זײער האַרץ האָט געשריען צו גאָט: מױער פֿון טאָכטער צִיוֹן, לאָז רינען טרערן װי אַ טײַך, טאָג און נאַכט; זאָלסט זיך ניט געבן קײן אָפּרו, ניט שטילן זאָל זיך דײַן אױגאַפּל.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.