מִ֤י יָכִ֥ין לָעֹרֵ֗ב צֵ֫יד֥וֹ כִּֽי־ילדו [יְ֭לָדָיו] אֶל־אֵ֣ל יְשַׁוֵּ֑עוּ יִ֝תְע֗וּ לִבְלִי־אֹֽכֶל׃
װער גרײט אָן דעם ראָב זײַן שפּײַז, װען זײַנע קינדער שרײַען צו גאָט, װען זײ װאַנדערן אום אָן עסן?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.