אַשְׁרֶ֨יךָ יִשְׂרָאֵ֜ל מִ֣י כָמ֗וֹךָ עַ֚ם נוֹשַׁ֣ע בַּֽיהוָ֔ה מָגֵ֣ן עֶזְרֶ֔ךָ וַאֲשֶׁר־חֶ֖רֶב גַּאֲוָתֶ֑ךָ וְיִכָּֽחֲשׁ֤וּ אֹיְבֶ֙יךָ֙ לָ֔ךְ וְאַתָּ֖ה עַל־בָּמוֹתֵ֥ימוֹ תִדְרֹֽךְ׃ (ס)
װויל דיר, ישׂראל, װער איז דײַן גלײַכן? אַ פֿאָלק געהאָלפֿן דורך גאָט – דעם שילד פֿון דײַן הילף, און דעם װאָס איז די שװערד פֿון דײַן גרױסקײט! און דײַנע פֿײַנט װעלן אײַנגײן פֿאַר דיר, און דו װעסט אױף זײערע הײכן טרעטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.