חָזֵ֣ה הֲוֵ֗ית עַ֣ד דִּ֤י כָרְסָוָן֙ רְמִ֔יו וְעַתִּ֥יק יוֹמִ֖ין יְתִ֑ב לְבוּשֵׁ֣הּ ׀ כִּתְלַ֣ג חִוָּ֗ר וּשְׂעַ֤ר רֵאשֵׁהּ֙ כַּעֲמַ֣ר נְקֵ֔א כָּרְסְיֵהּ֙ שְׁבִיבִ֣ין דִּי־נ֔וּר גַּלְגִּלּ֖וֹהִי נ֥וּר דָּלִֽק׃
איך האָב געקוקט ביז טראָנען האָט מען אױפֿגעשטעלט, און אַן אַלטבאַטאָגטער האָט זיך געזעצט; זײַן מלבוש איז געװען װי װײַסער שנײ, און די האָר פֿון זײַן קאָפּ װי לױטערע װאָל; זײַן טראָן איז געװען פֿלאַמען פֿײַער, די רעדער דערפֿון, ברענעדיק פֿײַער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.