וְאֶת־כָּל־חֶלְבּוֹ֙ יַקְטִ֣יר הַמִּזְבֵּ֔חָה כְּחֵ֖לֶב זֶ֣בַח הַשְּׁלָמִ֑ים וְכִפֶּ֨ר עָלָ֧יו הַכֹּהֵ֛ן מֵחַטָּאת֖וֹ וְנִסְלַ֥ח לֽוֹ׃ (פ)
און דאָס גאַנצע פֿעטס זײַנס זאָל ער דעמפֿן אױפֿן מזבח, אַזױ װי דאָס פֿעטס פֿון דעם פֿרידאָפּפֿער; און דער כֹּהן זאָל מכַפּר זײַן אױף אים פֿון װעגן זײַן זינד, און אים װעט פֿאַרגעבן װערן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.