לְמִימֵ֨י אֲבֹתֵיכֶ֜ם סַרְתֶּ֤ם מֵֽחֻקַּי֙ וְלֹ֣א שְׁמַרְתֶּ֔ם שׁ֤וּבוּ אֵלַי֙ וְאָשׁ֣וּבָה אֲלֵיכֶ֔ם אָמַ֖ר יְהוָ֣ה צְבָא֑וֹת וַאֲמַרְתֶּ֖ם בַּמֶּ֥ה נָשֽׁוּב׃
פֿון די טעג פֿון אײַערע עלטערן אָן האָט איר זיך אָפּגעקערט פֿון מײַנע געזעצן, און זײ ניט געהיט; קערט אײַך אום צו מיר, און איך װעל זיך אומקערן צו אײַך, זאָגט גאָט פֿון צבֿאוֹת. אָבער איר זאָגט: װעגן װאָס זאָלן מיר זיך אומקערן?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.