וְכָל־דִּי־לָא֩ לֶהֱוֵ֨א עָבֵ֜ד דָּתָ֣א דִֽי־אֱלָהָ֗ךְ וְדָתָא֙ דִּ֣י מַלְכָּ֔א אָסְפַּ֕רְנָא דִּינָ֕ה לֶהֱוֵ֥א מִתְעֲבֵ֖ד מִנֵּ֑הּ הֵ֤ן לְמוֹת֙ הֵ֣ן לשרשו [לִשְׁרֹשִׁ֔י] הֵן־לַעֲנָ֥שׁ נִכְסִ֖ין וְלֶאֱסוּרִֽין׃ (פ)
און דער װאָס װעט ניט טאָן דאָס געזעץ פֿון דײַן גאָט, און דאָס געזעץ פֿון דעם מלך, זאָל גיך געטאָן װערן אױף אים אַ משפּט, ענטװעדער צום טױט, אָדער צו פֿאַרטרײַבונג, אָדער צו געלטשטראָף, אָדער צו געפֿענקעניש.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.