הִנֵּה־ק֞וֹל שַֽׁוְעַ֣ת בַּת־עַמִּ֗י מֵאֶ֙רֶץ֙ מַרְחַקִּ֔ים הַֽיהוָה֙ אֵ֣ין בְּצִיּ֔וֹן אִם־מַלְכָּ֖הּ אֵ֣ין בָּ֑הּ מַדּ֗וּעַ הִכְעִס֛וּנִי בִּפְסִלֵיהֶ֖ם בְּהַבְלֵ֥י נֵכָֽר׃
זע, אַ קָול פֿון געשרײ פֿון דער טאָכטער מײַן פֿאָלק, פֿון אַ לאַנד אַ װײַטן: איז גאָט ניטאָ אין צִיוֹן? איז איר קיניג ניטאָ אין איר? פֿאַר װאָס האָבן זײ מיך דערצערנט מיט זײערע געצן, מיט נישטיקײטן פֿון דער פֿרעמד?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.