וְלֹ֤א יַרְבֶּה־לּוֹ֙ נָשִׁ֔ים וְלֹ֥א יָס֖וּר לְבָב֑וֹ וְכֶ֣סֶף וְזָהָ֔ב לֹ֥א יַרְבֶּה־לּ֖וֹ מְאֹֽד׃
און ער זאָל זיך ניט מערן װײַבער כּדי זײַן האַרץ זאָל זיך ניט אָפּקערן; אױך זילבער און גאָלד זאָל ער זיך ניט מערן אַ סך.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.