וַיַּ֥רְא שַׂר־הָאֹפִ֖ים כִּ֣י ט֣וֹב פָּתָ֑ר וַיֹּ֙אמֶר֙ אֶל־יוֹסֵ֔ף אַף־אֲנִי֙ בַּחֲלוֹמִ֔י וְהִנֵּ֗ה שְׁלֹשָׁ֛ה סַלֵּ֥י חֹרִ֖י עַל־רֹאשִֽׁי׃
האָט דער אױבערבעקער געזען אַז ער האָט צום גוטן פּוֹתר געװען, און ער האָט געזאָגט צו יוֹספֿן: מיר אױך האָט זיך געחלומט, ערשט דרײַ געפֿלאָכטענע קערב זײַנען אױף מײַן קאָףּ;
On Dreams
[207] “I thought,” it says, “that I lifted three baskets of wheaten loaves on my head” (Gen. 40:16). “Head” we interpret allegorically to mean the ruling part of the soul, the mind on which all things lie, and once indeed that mind cried out loudly and bitterly, “All these things have been upon me” (Gen. 42:36).