וְעַתָּה֙ יִשְׂרָאֵ֔ל מָ֚ה יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ שֹׁאֵ֖ל מֵעִמָּ֑ךְ כִּ֣י אִם־לְ֠יִרְאָה אֶת־יְהוָ֨ה אֱלֹהֶ֜יךָ לָלֶ֤כֶת בְּכָל־דְּרָכָיו֙ וּלְאַהֲבָ֣ה אֹת֔וֹ וְלַֽעֲבֹד֙ אֶת־יְהוָ֣ה אֱלֹהֶ֔יךָ בְּכָל־לְבָבְךָ֖ וּבְכָל־נַפְשֶֽׁךָ׃
און אַצונד, ישׂראל, װאָס פֿאַרלאַנגט ה׳ דײַן גאָט פֿון דיר? נאָר בלױז מוֹרא צו האָבן פֿאַר ה׳ דײַן גאָט, צו גײן אין אַלע זײַנע װעגן, און אים ליב צו האָבן, און צו דינען ה׳ דײַן גאָט מיט דײַן גאַנצן האַרצן, און מיט דײַן גאַנצער זעל;
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.