ליטעראַטור פֿון בית שני אויף ויקרא 5:1

וְנֶ֣פֶשׁ כִּֽי־תֶחֱטָ֗א וְשָֽׁמְעָה֙ ק֣וֹל אָלָ֔ה וְה֣וּא עֵ֔ד א֥וֹ רָאָ֖ה א֣וֹ יָדָ֑ע אִם־ל֥וֹא יַגִּ֖יד וְנָשָׂ֥א עֲוֺנֽוֹ׃

און אַז עמיצער װעט זינדיקן מיט װאָס ער װעט הערן דעם קָול פֿון באַשװערונג, װען ער איז אַן עדות, סײַ ער האָט געזען, סײַ ער װײס עפּעס – אױב ער װעט ניט אױסזאָגן, און טראָגן אױף זיך אַ זינד;