נִשְׁבַּע֩ אֲדֹנָ֨י יְהוִ֜ה בְּנַפְשׁ֗וֹ נְאֻם־יְהוָה֙ אֱלֹהֵ֣י צְבָא֔וֹת מְתָאֵ֤ב אָֽנֹכִי֙ אֶת־גְּא֣וֹן יַֽעֲקֹ֔ב וְאַרְמְנֹתָ֖יו שָׂנֵ֑אתִי וְהִסְגַּרְתִּ֖י עִ֥יר וּמְלֹאָֽהּ׃
גאָט ה׳ האָט געשװאָרן בײַ זיך אַלײן, זאָגט ה׳ דער גאָט פֿון צבָֿאות: איך פֿאַראומװערדיק דעם שטאָלץ פֿון יעקבֿ, און זײַנע פּאַלאַצן האָב איך פֿײַנט געקראָגן. און איך װעל איבערענטפֿערן די שטאָט מיט איר פֿולקײט!
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.