הַמְעַ֣ט מִכֶּ֗ם כִּֽי־הִבְדִּיל֩ אֱלֹהֵ֨י יִשְׂרָאֵ֤ל אֶתְכֶם֙ מֵעֲדַ֣ת יִשְׂרָאֵ֔ל לְהַקְרִ֥יב אֶתְכֶ֖ם אֵלָ֑יו לַעֲבֹ֗ד אֶת־עֲבֹדַת֙ מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֔ה וְלַעֲמֹ֛ד לִפְנֵ֥י הָעֵדָ֖ה לְשָׁרְתָֽם׃
װינציק אײַך װאָס דער גאָט פֿון ישׂראל האָט אײַך אָפּגעשײדט פֿון צװישן דער עדה פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, אײַך צו מאַכן גענענען צו זיך, צו דינען דעם דינסט פֿון מִשכּן פֿון גאָט, און צו שטײן פֿאַר דער עדה, זײ צו באַדינען –
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.