ליטעראַטור פֿון בית שני אויף במדבר 4:7

וְעַ֣ל ׀ שֻׁלְחַ֣ן הַפָּנִ֗ים יִפְרְשׂוּ֮ בֶּ֣גֶד תְּכֵלֶת֒ וְנָתְנ֣וּ עָ֠לָיו אֶת־הַקְּעָרֹ֤ת וְאֶת־הַכַּפֹּת֙ וְאֶת־הַמְּנַקִּיֹּ֔ת וְאֵ֖ת קְשׂ֣וֹת הַנָּ֑סֶךְ וְלֶ֥חֶם הַתָּמִ֖יד עָלָ֥יו יִהְיֶֽה׃

און אױף דעם טיש פֿון אָנגעזיכט זאָלן זײ פֿאַרשפּרײטן אַ טוך פֿון בלאָער װאָל, און אַרױפֿטאָן דערױף די שיסלען, און די שאָלן, און די קאַנען, און די בעכערס פֿאַר גיסונג; און דאָס שטענדיקע ברױט זאָל בלײַבן דערױף.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.