אָרוּר֙ לֹקֵ֣חַ שֹׁ֔חַד לְהַכּ֥וֹת נֶ֖פֶשׁ דָּ֣ם נָקִ֑י וְאָמַ֥ר כָּל־הָעָ֖ם אָמֵֽן׃ (ס)
פֿאַרשאָלטן דער װאָס נעמט שוֹחד צו דערשלאָגן אַ נפֿש, אומשולדיק בלוט! און דאָס גאַנצע פֿאָלק זאָל זאָגן: אָמן!
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.