וָאֶשְׁמַ֞ע אֶת־הָאִ֣ישׁ ׀ לְב֣וּשׁ הַבַּדִּ֗ים אֲשֶׁ֣ר מִמַּעַל֮ לְמֵימֵ֣י הַיְאֹר֒ וַיָּ֨רֶם יְמִינ֤וֹ וּשְׂמֹאלוֹ֙ אֶל־הַשָּׁמַ֔יִם וַיִּשָּׁבַ֖ע בְּחֵ֣י הָעוֹלָ֑ם כִּי֩ לְמוֹעֵ֨ד מֽוֹעֲדִ֜ים וָחֵ֗צִי וּכְכַלּ֛וֹת נַפֵּ֥ץ יַד־עַם־קֹ֖דֶשׁ תִּכְלֶ֥ינָה כָל־אֵֽלֶּה׃
און איך האָב געהערט דעם מאַן אָנגעקלײדט אין לײַנען, װאָס איבער די װאַסערן פֿון טײַך, װי ער האָט אױפֿגעהױבן זײַן רעכטע האַנט און זײַן לינקע צום הימל, און האָט געשװאָרן בײַ דעם װאָס לעבט אײביק, אַז דאָס איז ביז אַ צײַט, צײַטן, און אַ האַלב; און װען מע ענדיקט צעפּיצלען די מאַכט פֿון דעם הײליקן פֿאָלק, װעט זיך ענדיקן דאָס אַלץ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.