לָכֵ֗ן הִרְחִ֤יבָה שְּׁאוֹל֙ נַפְשָׁ֔הּ וּפָעֲרָ֥ה פִ֖יהָ לִבְלִי־חֹ֑ק וְיָרַ֨ד הֲדָרָ֧הּ וַהֲמוֹנָ֛הּ וּשְׁאוֹנָ֖הּ וְעָלֵ֥ז בָּֽהּ׃
דעריבער האָט שאול פֿאַרברײטערט איר גלוסטונג, און האָט אױפֿגעעפֿנט איר מױל אָן אַ מאָס; און אַראָפּ גײט איר פּראַכט, און איר המון, און איר גערױש, און דער װאָס פֿרײט זיך צװישן זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.