ליטעראַטור פֿון בית שני אויף תהילים 101:3

לֹֽא־אָשִׁ֨ית ׀ לְנֶ֥גֶד עֵינַ֗י דְּֽבַר־בְּלִ֫יָּ֥עַל עֲשֹֽׂה־סֵטִ֥ים שָׂנֵ֑אתִי לֹ֖א יִדְבַּ֣ק בִּֽי׃

איך האַלט ניט פֿאַר מײַנע אױגןאַ נידערטרעכטיקע זאַך;דאָס טאָן פֿון די אָפּקערערס האָב איך פֿײַנט, עס טוט זיך ניט באַהעפֿטן אָן מיר.

מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.