וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֣וּל אֶֽל־הַקֵּינִ֡י לְכוּ֩ סֻּ֨רוּ רְד֜וּ מִתּ֣וֹךְ עֲמָלֵקִ֗י פֶּן־אֹֽסִפְךָ֙ עִמּ֔וֹ וְאַתָּ֞ה עָשִׂ֤יתָה חֶ֙סֶד֙ עִם־כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל בַּעֲלוֹתָ֖ם מִמִּצְרָ֑יִם וַיָּ֥סַר קֵינִ֖י מִתּ֥וֹךְ עֲמָלֵֽק׃
און שָאול האָט געזאָגט צום קֵיני: קומט גײט אַװעק, נידערט אַראָפּ פֿון צװישן עַמָלק, כּדי איך זאָל דיך ניט אומברענגען מיט אים; און דו האָסט דאָך געטאָן חֶסד מיט אַלע קינדער פֿון ישׂראל בײַ זײער אַרױפֿגײן פֿון מצרַיִם. האָט דער קֵיני אָפּגעטרעטן פֿון צװישן עַמָלק.
Berakhot
R. Nehemiah began [to speak] in honour of the hospitality and expounded : What means that which is written, "And Saul said unto the Kenites, Go, depart, get you down from among the Amalekites, lest I destroy you with them ; for ye showed kindness to all the children of Israel, when they came up out of Egypt" (I Sam. 15:6)? Can we not use here an a fortiori argument : If Jethro, who only befriended Moses for his own honour, is treated with so much consideration, how much more so one who entertains a disciple of the wise in his house, giving him to eat and drink, and allowing him to enjoy his possessions!