כִּֽי־לֹא־כֵ֥ן בֵּיתִ֖י עִם־אֵ֑ל כִּי֩ בְרִ֨ית עוֹלָ֜ם שָׂ֣ם לִ֗י עֲרוּכָ֤ה בַכֹּל֙ וּשְׁמֻרָ֔ה כִּֽי־כָל־יִשְׁעִ֥י וְכָל־חֵ֖פֶץ כִּֽי־לֹ֥א יַצְמִֽיחַ׃
פֿאַר װאָר, איז ניט פֿעסט מײַן הױז פֿאַר גאָט? װײַל אַן אײביקן בונד האָט ער מיר געמאַכט, צוגעברײט אין אַלעם און אָפּגעהיט; פֿאַר װאָר, אַל מײַן הילף און אַל מײַן באַגער צי מאַכט ער ניט שפּראָצן?