כִּ֣י ע֤וֹד חָזוֹן֙ לַמּוֹעֵ֔ד וְיָפֵ֥חַ לַקֵּ֖ץ וְלֹ֣א יְכַזֵּ֑ב אִם־יִתְמַהְמָהּ֙ חַכֵּה־ל֔וֹ כִּֽי־בֹ֥א יָבֹ֖א לֹ֥א יְאַחֵֽר׃
װאָרום די זעונג איז נאָך אױף אַ צײַט, און זי רעדט פֿון דעם קֶץ, און זאָגט ניט קײן ליגן; אױב ער װעט זיך זאַמען, טו האַרן אױף אים, װאָרום קומען װעט ער קומען, ער װעט ניט פֿאַרשפּעטיקן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.