עַל־כֵּ֥ן אָמַ֛רְתִּי שְׁע֥וּ מִנִּ֖י אֲמָרֵ֣ר בַּבֶּ֑כִי אַל־תָּאִ֣יצוּ לְנַֽחֲמֵ֔נִי עַל־שֹׁ֖ד בַּת־עַמִּֽי׃
דרום האָב איך געזאָגט: קערט אײַך אָפּ פֿון מיר, לאָמיך ביטערלעך װײנען; איר זאָלט ניט צושטײן מיך צו טרײסטן, אױף דעם בראָך פֿון דער טאָכטער מײַן פֿאָלק.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.