שׂ֧וֹשׂ אָשִׂ֣ישׂ בַּֽיהוָ֗ה תָּגֵ֤ל נַפְשִׁי֙ בֵּֽאלֹהַ֔י כִּ֤י הִלְבִּישַׁ֙נִי֙ בִּגְדֵי־יֶ֔שַׁע מְעִ֥יל צְדָקָ֖ה יְעָטָ֑נִי כֶּֽחָתָן֙ יְכַהֵ֣ן פְּאֵ֔ר וְכַכַּלָּ֖ה תַּעְדֶּ֥ה כֵלֶֽיהָ׃
פֿרײען פֿרײ איך זיך מיט ה׳, לוסטיק איז מײַן זעל מיט מײַן גאָט, װאָרום ער האָט מיר אָנגעטאָן קלײדער פֿון הילף, אַ מאַנטל פֿון זיג מיר אַרומגעװיקלט, װי אַ חתן טוט אָן אַ כּהן-הױב, און װי אַ כּלה צירט זיך אָן מיט אירע תַּכשיטין.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.