אָסֹ֨ף אֶאֱסֹ֜ף יַעֲקֹ֣ב כֻּלָּ֗ךְ קַבֵּ֤ץ אֲקַבֵּץ֙ שְׁאֵרִ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל יַ֥חַד אֲשִׂימֶ֖נּוּ כְּצֹ֣אן בָּצְרָ֑ה כְּעֵ֙דֶר֙ בְּת֣וֹךְ הַדָּֽבְר֔וֹ תְּהִימֶ֖נָה מֵאָדָֽם׃
זאַמלען אײַנזאַמלען װעל איך דיך, יעקבֿ, אין גאַנצן, קלײַבן אױפֿקלײַבן װעל איך דעם איבערבלײַב פֿון ישׂראל. איך װעל זײ צונױפֿטאָן אין אײנעם װי שאָף אין געהעפֿט, װי אַ סטאַדע אין איר פֿיטערפּלאַץ; זײ װעלן רױשן מיט מענטשן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.