וְתֵרֶ֤א אֹיַ֙בְתִּי֙ וּתְכַסֶּ֣הָ בוּשָׁ֔ה הָאֹמְרָ֣ה אֵלַ֔י אַיּ֖וֹ יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֑יִךְ עֵינַי֙ תִּרְאֶ֣ינָּה בָּ֔הּ עַתָּ֛ה תִּֽהְיֶ֥ה לְמִרְמָ֖ס כְּטִ֥יט חוּצֽוֹת׃
און מײַן שׂוֹנאטע װעט זען, און אַ בושה װעט זי באַדעקן, די װאָס זאָגט צו מיר: װוּ איז ער, ה׳ דײַן גאָט? מײַנע אױגן װעלן זיך אָנזען אױף איר; אַצונד װעט זי צעטראָטן װערן װי קױט פֿון די גאַסן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.