וַיִּרְדֵּ֣הוּ אֶל־כַּפָּ֗יו וַיֵּ֤לֶךְ הָלוֹךְ֙ וְאָכֹ֔ל וַיֵּ֙לֶךְ֙ אֶל־אָבִ֣יו וְאֶל־אִמּ֔וֹ וַיִּתֵּ֥ן לָהֶ֖ם וַיֹּאכֵ֑לוּ וְלֹֽא־הִגִּ֣יד לָהֶ֔ם כִּ֛י מִגְּוִיַּ֥ת הָאַרְיֵ֖ה רָדָ֥ה הַדְּבָֽשׁ׃
האָט ער עס אַרױסגעשאַרט אין זײַנע האַנטפֿלעכן, און איז געגאַנגען און גײענדיק געגעסן. און ער איז געקומען צו זײַן פֿאָטער און צו זײַן מוטער, און האָט זײ געגעבן, און זײ האָבן געגעסן. און ער האָט זײ ניט דערצײלט אַז פֿון דעם לײבס לײַב האָט ער אַרױסגעשאַרט דעם האָניק.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.