חָשַׁ֨ב יְהוָ֤ה ׀ לְהַשְׁחִית֙ חוֹמַ֣ת בַּת־צִיּ֔וֹן נָ֣טָה קָ֔ו לֹא־הֵשִׁ֥יב יָד֖וֹ מִבַּלֵּ֑עַ וַיַּֽאֲבֶל־חֵ֥ל וְחוֹמָ֖ה יַחְדָּ֥ו אֻמְלָֽלוּ׃ (ס)
גאָט האָט געטראַכט צו צעשטערן די מױער פֿון טאָכטער צִיוֹן; ער האָט געצױגן אַ מעסטשנור, ער האָט ניט אָפּגעהאַלטן זײַן האַנט פֿון אומצוברענגען, און געמאַכט טרױערן די פֿעסטונג און די מױער; אין אײנעם זײַנען זײ פֿאַרשניטן געװאָרן.
Lamentations
Their [(Israel's)] heart cried out to the L-rd: O wall of the daughter of Zion, shed tears like a stream day and night! Give yourself no respite! Let the pupil of your eye not be still!
Isaiah
Une morne tristesse envahira les portes de la ville; Sion, complètement dépouillée, s’assoira à terre.
Isaiah
C’est le pélican et le hibou qui en prendront possession; la chouette et le corbeau en feront leur demeure. On étendra sur ce pays le cordeau de la destruction et le niveau de la ruine.