לֹֽא־תוּכַ֞ל לֶאֱכֹ֣ל בִּשְׁעָרֶ֗יךָ מַעְשַׂ֤ר דְּגָֽנְךָ֙ וְתִֽירֹשְׁךָ֣ וְיִצְהָרֶ֔ךָ וּבְכֹרֹ֥ת בְּקָרְךָ֖ וְצֹאנֶ֑ךָ וְכָל־נְדָרֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר תִּדֹּ֔ר וְנִדְבֹתֶ֖יךָ וּתְרוּמַ֥ת יָדֶֽךָ׃
טאָרסט ניט עסן אין דײַנע טױערן דעם מעשׂר פֿון דײַן תּבֿואה און דײַן װײַן און דײַן אײל, און די ערשטלינגען פֿון דײַנע רינדער און דײַנע שאָף, און אַלע נדרים װאָס דו װעסט מנדר זײַן, און דײַנע פֿרײַװיליקע גאָבן, און די אָפּשײדונג פֿון דײַן האַנט;
Leviticus
If either a vow or a voluntary offering, are the sacrifices of his offerings, it shall be eaten on the day of his offering. And on the next day, the remnant of it may [also] be eaten.
Deuteronomy
Let it be that the place where Adonoy, your God, chooses to place His Presence therein—it is there you shall bring all that I am commanding you: your burnt-offerings and your sacred-offerings, your tithes and your hand-offerings, and your choice promissory offerings that you pledge to Adonoy.