וַתֹּ֨אמֶר ל֜וֹ הָֽבָה־לִּ֣י בְרָכָ֗ה כִּ֣י אֶ֤רֶץ הַנֶּ֙גֶב֙ נְתַתָּ֔נִי וְנָתַתָּ֥ה לִ֖י גֻּלֹּ֣ת מָ֑יִם וַיִּתֶּן־לָ֣הּ כָּלֵ֗ב אֵ֚ת גֻּלֹּ֣ת עִלִּ֔ית וְאֵ֖ת גֻּלֹּ֥ת תַּחְתִּֽית׃ (פ)
האָט זי צו אים געזאָגט: שענק מיר אַ מתּנה; װאָרום אין אַ טרוקענעם לאַנד האָסטו מיך אױסגעגעבן; דרום זאָלסטו מיר געבן קװאַלן װאַסער. האָט איר כָּלֵבֿ געגעבן די אױבערשטע קװאַלן און די אונטערשטע קװאַלן.
Joshua
En se rendant près de son époux, elle l’excita à demander à son père un certain champ; puis elle descendit de l’âne, et Caleb lui demanda: "Que veux-tu?"
Joshua
Elle répondit: "Fais-moi un présent, car tu m’as reléguée dans une contrée aride; donne-moi donc des sources d’eau!" Et il lui donna les sources supérieures et les sources inférieures.