וַיֵּצֵ֤א הָמָן֙ בַּיּ֣וֹם הַה֔וּא שָׂמֵ֖חַ וְט֣וֹב לֵ֑ב וְכִרְאוֹת֩ הָמָ֨ן אֶֽת־מָרְדֳּכַ֜י בְּשַׁ֣עַר הַמֶּ֗לֶךְ וְלֹא־קָם֙ וְלֹא־זָ֣ע מִמֶּ֔נּוּ וַיִּמָּלֵ֥א הָמָ֛ן עַֽל־מָרְדֳּכַ֖י חֵמָֽה׃
און הָמָן איז אַרױסגעגאַנגען אין יענעם טאָג פֿרײלעך און מיט אַן אױפֿגעראַמטן האַרצן. אָבער װי הָמָן האָט געזען מרדכין אין טױער פֿון מלך, אַז ניט ער האָט זיך אױפֿגעשטעלט און ניט ער האָט זיך גערירט פֿאַר אים, אַזױ איז הָמָן פֿול געװאָרן מיט גרימצאָרן אױף מרדכין.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.