וַיֹּ֤אמֶר בָּלָק֙ אֶל־בִּלְעָ֔ם לְכָה־נָּא֙ אֶקָּ֣חֲךָ֔ אֶל־מָק֖וֹם אַחֵ֑ר אוּלַ֤י יִישַׁר֙ בְּעֵינֵ֣י הָאֱלֹהִ֔ים וְקַבֹּ֥תוֹ לִ֖י מִשָּֽׁם׃
האָט בָלָק געזאָגט צו בִלעָמען: קום איך בעט דיך, איך װעל דיך נעמען צו אַן אַנדער אָרט; אפֿשר װעט װוילגעפֿעלן אין די אױגן פֿון גאָט, און װעסט מיר אים שילטן פֿון דאָרטן.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.