וְ֠הָיוּ לְאֶחָ֞ד מִבְּנֵ֨י שִׁבְטֵ֥י בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֮ לְנָשִׁים֒ וְנִגְרְעָ֤ה נַחֲלָתָן֙ מִנַּחֲלַ֣ת אֲבֹתֵ֔ינוּ וְנוֹסַ֕ף עַ֚ל נַחֲלַ֣ת הַמַּטֶּ֔ה אֲשֶׁ֥ר תִּהְיֶ֖ינָה לָהֶ֑ם וּמִגֹּרַ֥ל נַחֲלָתֵ֖נוּ יִגָּרֵֽעַ׃
און אַז זײ װעלן װערן פֿאַר װײַבער צו אײנעם פֿון די זין פֿון די שבֿטים פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, װעט זײער נחלה געמינערט װערן פֿון דער נחלה פֿון אונדזערע פֿאָטערס, און װעט צוגעלײגט װערן צו דער נחלה פֿון דעם שבֿט װאָס זײ װעלן צו אים געהערן; אַזױ װעט געמינערט װערן פֿון דעם גוֹרל פֿון אונדזער נחלה.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.