בֵּאדַ֗יִן הַיְתִיו֙ מָאנֵ֣י דַהֲבָ֔א דִּ֣י הַנְפִּ֗קוּ מִן־הֵֽיכְלָ֛א דִּֽי־בֵ֥ית אֱלָהָ֖א דִּ֣י בִירֽוּשְׁלֶ֑ם וְאִשְׁתִּ֣יו בְּה֗וֹן מַלְכָּא֙ וְרַבְרְבָנ֔וֹהִי שֵׁגְלָתֵ֖הּ וּלְחֵנָתֵֽהּ׃
דענצמאָל האָט מען געבראַכט די גילדערנע כּלים, װאָס מע האָט אַרױסגענומען פֿון דעם טעמפּל פֿון גאָטס הױז װאָס אין ירושָלַיִם, און דער מלך, און זײַנע גרױסע לײַט, זײַנע װײַבער, און זײַנע קעפּסװײַבער, האָבן געטרונקען אין זײ.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.