וַיָּב֗וֹא אֶל־שַׁ֙עַר֙ אֲשֶׁ֤ר פָּנָיו֙ דֶּ֣רֶךְ הַקָּדִ֔ימָה וַיַּ֖עַל במעלותו [בְּמַֽעֲלוֹתָ֑יו] וַיָּ֣מָד ׀ אֶת־סַ֣ף הַשַּׁ֗עַר קָנֶ֤ה אֶחָד֙ רֹ֔חַב וְאֵת֙ סַ֣ף אֶחָ֔ד קָנֶ֥ה אֶחָ֖ד רֹֽחַב׃
און ער איז געקומען צו אַ טױער װאָס זײַן פֿאָדערזײַט איז געװען צו מזרח, און ער איז אַרױפֿגעגאַנגען אױף זײַנע טרעפּ, און האָט אָפּגעמאָסטן די שװעל פֿון דעם טױער, אײן שטאַנג די ברײט – די אײן שװעל, אײן שטאַנג די ברײט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.