וְ֠אָמַר יֹשֵׁ֨ב הָאִ֣י הַזֶּה֮ בַּיּ֣וֹם הַהוּא֒ הִנֵּה־כֹ֣ה מַבָּטֵ֗נוּ אֲשֶׁר־נַ֤סְנוּ שָׁם֙ לְעֶזְרָ֔ה לְהִ֨נָּצֵ֔ל מִפְּנֵ֖י מֶ֣לֶךְ אַשּׁ֑וּר וְאֵ֖יךְ נִמָּלֵ֥ט אֲנָֽחְנוּ׃ (ס)
און דער באַװױנער פֿון דאָזיקן ברעגלאַנדװעט זאָגן אין יענעם טאָג: זע, אַזױ איז געװאָרן פֿון אונדזער אױסקוק, װאָס מיר זײַנען אַהין געלאָפֿן נאָך הילף, ניצול צו װערן פֿון מלך פֿון אשור, און װי װעלן מיר אַנטרונען װערן?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.