זְד֤וֹן לִבְּךָ֙ הִשִּׁיאֶ֔ךָ שֹׁכְנִ֥י בְחַגְוֵי־סֶּ֖לַע מְר֣וֹם שִׁבְתּ֑וֹ אֹמֵ֣ר בְּלִבּ֔וֹ מִ֥י יוֹרִדֵ֖נִי אָֽרֶץ׃
די מוטװיליקײט פֿון דײַן האַרצן האָט דיך פֿאַרפֿירט, דו װאָס רוסט אין די שפּאַלטן פֿון פֿעלז, אין דער הײך פֿון דײַן װוינונג; װאָס זאָגסט אין דײַן האַרצן: װער װעט מיך אַראָפּנידערן צו דער ערד?
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.