הִנֵּה֩ בִתִּ֨י הַבְּתוּלָ֜ה וּפִֽילַגְשֵׁ֗הוּ אוֹצִֽיאָה־נָּ֤א אוֹתָם֙ וְעַנּ֣וּ אוֹתָ֔ם וַעֲשׂ֣וּ לָהֶ֔ם הַטּ֖וֹב בְּעֵינֵיכֶ֑ם וְלָאִ֤ישׁ הַזֶּה֙ לֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ דְּבַ֖ר הַנְּבָלָ֥ה הַזֹּֽאת׃
אָט איז מײַן טאָכטער די יונגפֿרױ, און זײַן קעפּסװײַב; לאָמיך, איך בעט אײַך, זײ אַרױסברענגען, און פּײַניקט זײ, און טוט צו זײ װאָס איז גוט אין אײַערע אױגן, נאָר דעם דאָזיקן מאַן זאָלט איר ניט טאָן די דאָזיקע שענדלעכע זאַך.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.