שִׁלְח֣וּ מַגָּ֔ל כִּ֥י בָשַׁ֖ל קָצִ֑יר בֹּ֤אֽוּ רְדוּ֙ כִּֽי־מָ֣לְאָה גַּ֔ת הֵשִׁ֙יקוּ֙ הַיְקָבִ֔ים כִּ֥י רַבָּ֖ה רָעָתָֽם׃
לײגט צו דעם שנײַדמעסער, װאָרום צײַטיק איז דער שניט; קומט טרעט, װאָרום פֿול איז דער קעלטער, די קובלען לױפֿן איבער; װאָרום גרױס איז זײער בײז.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.