וְכָל־בַּ֞ת יֹרֶ֣שֶׁת נַחֲלָ֗ה מִמַּטּוֹת֮ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵל֒ לְאֶחָ֗ד מִמִּשְׁפַּ֛חַת מַטֵּ֥ה אָבִ֖יהָ תִּהְיֶ֣ה לְאִשָּׁ֑ה לְמַ֗עַן יִֽירְשׁוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אִ֖ישׁ נַחֲלַ֥ת אֲבֹתָֽיו׃
און יעטװעדער טאָכטער פֿון די שבֿטים פֿון די קינדער פֿון ישׂראל, װאָס ירשעט אַ נחלה, מוז װערן פֿאַר אַ װײַב צו אײנעם פֿון דער משפּחה פֿון איר פֿאָטערס שבֿט; כּדי די קינדער פֿון ישׂראל זאָלן ירשען איטלעכער די נחלה פֿון זײַנע פֿאָטערס.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.