וְאָמַרְתָּ֣ לְצ֗וֹר הישבתי [הַיֹּשֶׁ֙בֶת֙] עַל־מְבוֹאֹ֣ת יָ֔ם רֹכֶ֙לֶת֙ הָֽעַמִּ֔ים אֶל־אִיִּ֖ים רַבִּ֑ים כֹּ֤ה אָמַר֙ אֲדֹנָ֣י יְהוִ֔ה צ֕וֹר אַ֣תְּ אָמַ֔רְתְּ אֲנִ֖י כְּלִ֥ילַת יֹֽפִי׃
און זאָלסט זאָגן צו צור, װאָס זיצט בײַ די אײַנגאַנגען פֿון ים, װאָס האַנדלט מיט פֿעלקער אין אינדזלען פֿיל:אַזױ האָט געזאָגט גאָט דער האַר:צור, דו האָסט געזאָגט:איך בין פֿאַרפֿול אין שײנקײט.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.