וְהָיָ֣ה הַיּוֹצֵ֗א אֲשֶׁ֨ר יֵצֵ֜א מִדַּלְתֵ֤י בֵיתִי֙ לִקְרָאתִ֔י בְּשׁוּבִ֥י בְשָׁל֖וֹם מִבְּנֵ֣י עַמּ֑וֹן וְהָיָה֙ לַֽיהוָ֔ה וְהַעֲלִיתִ֖הוּ עוֹלָֽה׃ (פ)
איז, דער אַרױסגײער װאָס װעט אַרױסגײן פֿון די טירן פֿון מײַן הױז מיר אַנטקעגן, װען איך קער זיך אום בשלום פֿון די קינדער פֿון עמון, זאָל געהערן צו גאָט, און איך װעל אים אױפֿברענגען פֿאַר אַ בראַנדאָפּפֿער.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.