וַתֵּ֤בְךְּ עָלָיו֙ שִׁבְעַ֣ת הַיָּמִ֔ים אֲשֶׁר־הָיָ֥ה לָהֶ֖ם הַמִּשְׁתֶּ֑ה וַיְהִ֣י ׀ בַּיּ֣וֹם הַשְּׁבִיעִ֗י וַיַּגֶּד־לָהּ֙ כִּ֣י הֱצִיקַ֔תְהוּ וַתַּגֵּ֥ד הַחִידָ֖ה לִבְנֵ֥י עַמָּֽהּ׃
האָט זי געװײנט פֿאַר אים די זיבן טעג װאָס בײַ זײ איז געװען דער מאָלצײַט. און עס איז געװען אױפֿן זיבעטן טאָג, האָט ער איר אױסגעזאָגט, װײַל זי האָט אים צוגעדריקט; און זי האָט אױסגעזאָגט די רעטעניש צו די קינדער פֿון איר פֿאָלק.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.