וַיִּקַּ֤ח הָמָן֙ אֶת־הַלְּב֣וּשׁ וְאֶת־הַסּ֔וּס וַיַּלְבֵּ֖שׁ אֶֽת־מָרְדֳּכָ֑י וַיַּרְכִּיבֵ֙הוּ֙ בִּרְח֣וֹב הָעִ֔יר וַיִּקְרָ֣א לְפָנָ֔יו כָּ֚כָה יֵעָשֶׂ֣ה לָאִ֔ישׁ אֲשֶׁ֥ר הַמֶּ֖לֶךְ חָפֵ֥ץ בִּיקָרֽוֹ׃
האָט הָמָן גענומען דאָס קלײד און דעם פֿערד, און ער האָט אָנגעקלײדט מרדכין, און האָט אים געמאַכט רײַטן דורך דער ברײטער גאַס פֿון שטאָט, און האָט פֿאַר אים אױסגערופן: אַזױ װערט געטאָן צו דעם מאַן װאָס דער מלך װיל אים אָנטאָן כּבֿוד.
מיר האָבן דערווײַל ניט קיין פּירושים אויף דעם פּסוק. פּרוּווט ביטע שפּעטער נאָך אַ מאָל.